Staszek na łonie

Wśród pól, lasów i łąk zielonych, szeroko, (oj!) szeroko rozłożonych, gdzie panieńskim rumieńcem dziewczę pała. Bo zawsze pała.

Wzgórki i pagórki podziwiał Staszek i szczyty zdobywał. Z mapą podróżował, co go nieraz w pole wyprowadziła, choć z punktu A do punktu G też się zdarzyło.

Z naturą obcować lubił. Z wzajemnością go ta przyroda musnęła. To kleszczem, to osą, ale wiadomo, że nikt nie bzyknie tak ja komar. W trawie zawsze coś piszczy. A w tych wypalanych to nawet szumi.

Lubi Staszek babie lato, babie góry i babie dogodzić. Ale mijał takie, co piechotą do lata szły, bo te zaszły.

Pokosztował truskawek, borówek, a malinki to nawet przywiózł. Najsmaczniejsze owoce morza to przecież.

Skarpetki w końcu mógł wywietrzyć gdy sandały założył, to i nogi odetchnęły.

Głębokie wody dmuchanym jednorożcem zdobywał, na plaży parawanem się obwarował, a i fosę zrobił.

Lato wszędzie!


Prezentował się Staszek godnie! Cały rok na sześciopak pracował, to go teraz kupić w każdych delikatesach mógł bez problemu i kiedy chciał. Nic tak nie orzeźwia jak browary, chyba że seks on dy bicz. Ale to już wyższa półka. To by musiał na palcach stanąć, co by dosięgnąć.

Kremów z filtrem używał i wszystkim poleca, bo moda modą, ale zdrowie zdrowiem.

Opalił się na kolor czekolady z rodzynkami. Dziewczyny podobno lubią brąz. Ale wszystkie teraz na dietach, to czekolady nie tkną.

I co mu z tej całej opalenizny? Dupa blada.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *